بهترین خودروهای لوکس تولید انبوه در سال 2013

رتبه یک: Mercedes-Benz E-Class

مرسدس ای کلاس 2013 رتبه اول را در بین 15 خودروی نامزد انتخاب بهترین خودروی لوکس جهان در سال 2013 بدست آورد. این رتبه بندی پس از تجزیه و تحلیل و امتیاز دهی بیش از 30 نشریه و وبسایت معتبر در سراسر جهان که در زمینه کارشناسی صنعت خودرو فعالیت دارند بدست آمده است. فاکتورهایی نظیر ایمنی و وجود آپشنهای کاربردی و همچنین هزینه نگهداری از اصلی ترین معیارهای امتیاز دهی علاوه بر راحتی و لوکس بودن خودرو بودند.

     

عملکرد متوازن و فوق العاده هماهنگ اجزای خودرو بعلاوه ایمنی بالا که موفق به گرفتن هر 5 ستاره ممکن از استاندارد اروپا شد باعث شد تا این خودرو با رای قابل اطمینان و با اقتدار در صدر قرار بگیرد.

مرسدس ای کلاس 2013 با ده ها موتور مختلف قابل عرضه می باشد که کارشناسان و منتقدان صنعت خودرو معتقدند که حتی موتور پایه V6 ای کلاس هم تمامی نیازهای گیربکس 7سرعته اتوماتیک  ین خودرو را برآورده می سازد.

با توجه به بررسی های سازمان حفاظت از محیط زیست اروپا میزان آلایندگی این خودرو نیز چه در شهر و چه در اتوبان از بهترین های کلاس خود است اما به پای رقیب سرسختی چون BMW 528i نمی رسد و در این زمینه ب ام و موفق تر عمل کرده است. همچنین بسیاری از منتقدان معتقدند که ای کلاس در کلاس خود اسپرت ترین خودرو نیست و نتوانسته مانند رقیب سنتی خود BMW راحتی و لوکس بودن را با خصوصیات اسپرت بودن تلفیق کند و بیشتر به راحتی و لوکس بودن خودرو اهمیت داده است ولی در هر صورت ملاک در این نظر سنجی تنها لوکس بودن خودرو بوده است. بدون شک مرسدس ای کلاس برای راحتی و آسایش خانواده طراحی شده است و ابعاد خودرو و همچنین آپشنهای موجود در آن گویای این مسیله است که این خودرو بهترین خودروی خانوادگی سدان سال 2013 است. رانندگان و تمامی کارشناسانی که این خودرو را تست کردند طراحی داخلی این خودرو را مورد ستایش قرار دادند.

                

 طراحی داخلی این خودرو فوق العاده همراه با مواد به کار رفته با کیفیت بسیار بالا می باشد. در مرسدس ای کلاس فضای بسیار زیادی در صندلی های جلو وجود دارد همچنین صندلی های عقب بسیار بزرگ و جادار هستند هرچند در مدل های کوپه و کروکی این فضا کمتر است و راحتی به اندازه مدل سدان چهار در نیست.

سیستم سرگرمی comand به کارگرفته شده در ای کلاس بسیار ساده تر از آن چیزی است که در AUDI و BMW به کار گرفته شده است و یکی از مهندسان ارشد مرسدس بنز در توجیه آن می گوید که زیرا زمان زیادی طول خواهد کشید تا مردم با سیستم COMAND آشنایی کامل پیدا کنند.

          

از جمله آپشنهای استاندارد ای کلاس که در مدل استاندارد آن موجود است وجود سانروف؛سیستم صوتی استریو؛بلوتوث؛ سی دی چنجر با قابلیت تعویغ 6 دیسک؛ رادیو HD و صفحه نمایش "7 اینچی است.

آپشنهای قابل سفارش در مدل های بالاتر شامل یک moonroof پانوراما؛ تودوزی کامل چرم؛ صندلی های مجهز به گرم کن و خنک کن؛ سایه بان عقب؛ سیستم ناوبری؛ رادیوی ماهواره ای؛ سیستم صوتی KARDON صدای فراگیر هارمن؛ مونیتور های اختصاصی جهت سرگرمی صندلی های عقب و 10 ها آپشن قابل سفارش دیگر.

رتبه دوم : Tesla Model S

  

البته لازم به یادآوری است که این خودرو در بین اتومبیل های لوکس اتاق بزرگ هیبریدی مقام اول را کسب کرد و موفق شد در میان ناباوری ب ام و سری پنج هیبریدی را شکست دهد.

کارشناسان صنعت خودرو آپشنها و تکنولوژی های به کار رفته در داخل کابین این خودرو را انقلابی می دانند. همچنین سیستم انتقال قدرت آن با توجه به سوخت هیبریدی آن بسیار شگفت انگیز و منحصر به فرد است. بنابرایت تسلا اس 2013 یکی از اسپرت ترین و پویاترین طراحی ها را در بین خودروهای هم کلاس خود؛همچنین در میان این 15 خودرو مورد آزمایش دارد.

  

با توجه به اینکه در نهایت تسلا را باید یک خودروی الکتریکی به حساب آورد محققان از قدرت موتور آن شگفت زده شده اند. چرا که نیروی موتور به صورت تک سرعته و بدون نیاز به گیربکس به چرخ ها انتقال می یابد.

گزارش های سازمان حفاظت از محیط زیست نشان می دهد که تسلا قادر است در صورت شارژ شدن کامل باتری هایش که میزان آن 60 کیلو وات ساعتت است مقدار 208 مایل پیمایش کند که این با توجه به اببعاد خودرو و اینکه این تسلا یک خودروی لوکس اتاق بزرگ است یک رکورد محسوب می شود.

البته درست است که سوخت هیدروژن یک سوخت کاملا اقتصادی است ولی قیمت تسلا بسیار گران تر از خودروهای الکتریکی یا هیبریدی فورد؛ فولکس؛ میتسوبیشی یا نیسان است ولی نباید فراموش کنید که همانطور که قیمت تسلا با این خودروها قابل مقایسه نیست و بسیار گرانتر است سطح تجهیزات و آپشنها و البته تکنولوژی به کار رفته در آن نیز با خودروهای مذکور قابل مقایسه نیست.

منتقدان و کارشناسان صنعت خودرو پس از تست این خودرو اعلام کردن که سیستم فرمان آن بسیار اسپرت و هیجان انگیز و در عین حال بی نظیر طراحی شده است. در حین اینکه بعضی از خودرو سازها کیفیت سواری و نرم و راحت بودن خودرو را بر هر چیز دیگر مقدم می دانند و خصوصیات اسپرت و چابکی خودرو را فدای آن می کنند ؛ تسلا با سود بردن از سیستم تعلیق و ف

کمک فنرهای بادی کاملا اسپرت و چابک طراحی شده است. کابین این خودرو را در واقع اتاقی است که بر روی سیستم های انتقال قدرت آن به صورت کاملا آیرودینامیک نصب شده است. تا جاییکه یکی از خریداران این مدل به شدت از سر و صدای باد ایجاد شده در کابین این خودرو گلایه داشت. به هر حال همانطور که گفته شد تسلا در واقع یک خودروی بزرگ ؛ لوکس و اسپرت است و اگر کسی به دنببال خودرویی نرم و راحت و به دور از ماجراجویی است به هیچ مجه نباید به سراغ آن برود.

البته اکثر خریداران تسلا چون به دنبال رانندگی هیجان انگیز و اسپرت هستند همواره از کیفیت مواد به کار رفته در آن و همچنین طراحی روان و یک پارچه و هماهنگ آن لب به تحسین گشودند.

         

تسلا در مدل پایه و استاندارد خود ظرفیت 5 سرنشین را دارد ولی در مدل سفارشی آن یک ردیف صندلی دیگر هم می توان اضافه نمود که البته به گفته کارشناسان این صندلی ها بسیار کوچک است و بیشتر مناسب کودکان است و برای افراد بالغ چندان راحت نیست. به هر حال با اضافه کردن این صندلی تعداد سرنشینان تسلا به 7 نفر افزایش می یابد که اینجا دیگر باید اذعان کرد که تسلا در حین اسپرت بودن یک خودروی خاوادگی هم هست و برای خانواده طراحی شده است.

  

منتقدان بر این عقیده اند که اوج شکوه این خودرو رینگ های 17 اینچی زیبای آن است که همانند کفش هایی زیبا در پای یک جنتلمن خودنمایی می کنند. علاوه بر آن صفحه نمایش لمسی داخل خودرو بسیار عالی و در بهترین جا نصب شده و قابل تنظیم کاملا واضح و قابل رویت است.

از دیگر امکانات تسلا می توان به یک دوربین پشتیبان؛ سیستم اتوماتیک برای دو منطقا آب و هوایی مختلف؛ بلوتوث؛ هفت بلندگوی استریو؛ دو پورت USB است که به صورت استاندارد روی خودرو نصب شده است . اما آپشنهای قابل سفارش دیگر شامل moonroof پانوراما ؛ بسته فناوری lifegite قدرت؛ ورود بدون کلید ؛ سیستم ناوبری ویک دوربین با کیفیت دندع عقب اشاره کرد.

رتبه سوم : Audi A6

    

این خودرو موفق به کسب مقام سوم در میان خودروهای این کلاس شد. با یک طراحی جطاب؛ عملکرد جظاب و فضای داخلی مجلل و با شکوه که تتکنولوژی در آن موج می زند. رانندگان آزمون معتقدند این خودرو قادر است انواع مختلفی از کیفیت سواری را با توجه به آپشنهای قابل تنظیمش ارائه کند و همزمان کیفیت سواری تعداد زیادی از خودروهای هم کلاس خود را ارائه نماید.

آئودی A6 2013 با دو موتور 4 سیلندر مجهز به توربو شارژر و V6 قابل دسترس خواهد بود. این در حالی است که با وجود اینکه موتور 4 سیلندر مجهز به توربو شارژر از نظر مصرف سوخت اقتصادی تر است ؛ آنها پیشرانه V6 را که بسیار چابک تر و قوی تر است ترجیه می دهند.

    

این خودرو مجهز به سیستم انتقال قدرت هوشمند به چرخ ها می باشد و با توجه به گیربکس اتوماتیک 8 سرعته خودو سیستم کنترل هرزگردی یک سواری لذت بخش را ارائه می کند. تا جاییکه به گفته رانندگان تست این خودرو توانسته حد وسطی بین ب ام و سری5 و مرسدس E کلاس ارائه نماید و در واقع خصوصیلت هر دو خودرو را تا حدود زیادی همراه داشته باشد. با این حال تعدادی از منتقدان می گویند که انتظار انتقال لذت سواری بیشتر و لمس جاده را از سیستم تعلیق و فرمان آئودی دارند و دوست دارند در این زمینه هم آئودی از رقیبانی سرسخت چون BMW عقب نماند.

    

کارشناسان معتقدند طراحی کابین بسیار شیک و چشم نواز است که با به کار بردن با کیفیت ترین مواد همراه شده است. در حالیکه برخی کارشناسان می گویند فضای داخلی آن به نسبت سایر خودروهای این کلاس کوچکتر است و بهتر است فضای بیشتری برای سرنشینان جلو اختصاص یابد. اما نکته جالب اینکه فضای سرنشینان عقب در آئودی به نسبت اکثر خودروهای بیشتر است و این مسئله نشان می دهد که این خودرو بیشتر برای 4نفر طراحی شده تا 2نفر.

از دیگر امکانات این خودرو سیستم سرگرمی MMI آئوددی ؛ کنترل سیستم صوتی و آب و هوا؛ از دیگر آپشنهای موجود در A6 می توان به سانروف؛ کنترل 3منطقه آب و هوایی اتوماتیک؛ 10 باند استریو؛ بلوتوث ؛رادیو ماهواره ای و یک رابط آی پاد. همچنین آپشنهای قابل سفارش در مدلهای بالاتر عبارتند از : کنترل آب و هوای اتوماتیک 4نقطه؛ سیستم ناوبری؛ دوربین پشتیبانی به همراه سنسور پارک؛ کروز کنتل تطبیقی و سیستم مانیتورینگ نقطه کور است.

رتبه چهارم : Audi A7

     

 

 رتبه پنجم : Jaguar XF

      

 رتبه ششم : Infiniti M 

    

رتبه هفتم : Lexus GS

    

 رتبه هشتم : Infiniti M Hybrid

    

 رتبه نهم : BMW 5-Series

     

 رتبه دهم : Hyundai Genesis

   

 رتبه یازدهم : Lexus GS Hybrid

      

    

 رتبه دوازدهم : Volvo S80

      

 رتبه سیزدهم : Cadillac XTS

      

 رتبه چهاردهم : BMW 5-Series Hybrid

    

 رتبه پانزدهم : Lincoln MKS

    

10 عادت غلط در رانندگی

حتما شما بارها با افرادی روبه رو شده اید که می گویند من از ماشین شانس ندارم. یا از شانس من هر ماشینی که می خرم ساخت کارگرهای شب کار کارخونه هست و از این قبیل حرف ها

در اینکه کیفیت اتومبیل های تولید داخل در حین پایین بودن یکنواخت نیست شکی وجود ندارد ولی شاید برای شما هم اتفاق افتاده باشد که خودروی خود را که کاملا سالم بوده و از آن راضی بودید به یکی از  آشنایان فروختید و او پس از مدت کوتاهی بارها به تعمیرگاه مراجعه کرده و در نهایت شما را متهم کرده که شما میدانستید این خودرو به زودی خراب خواهد شد؟؟

شاید خیلی از ما عادتهای غلط هنگام رانندگی را خیلی جدی نگیریم ولی باید بدانید که همین عادتهای اشتباه لطمه های جبران ناپذیر و اساسی به خودروی شما وارد میکند.

چه بسا افراد بسیاری پس از خرید یک خودروی خارجی صفر کیلومتر هم خیلی زود سر از تعمیرگاه ها در می آورند.

با کمی دقت و ترک این عادات اشتباه نه تنها می توان استهلاک خودرو را به میزان زیادی کاهش داد. بلکه می توان در مصرف سوخت, لنت ترمز , باتری و غیره نیز صرفه جویی نمود و عمر قطعات خودرو را بالاتر برد.

این مسئله در مورد خودروهای گازسوز بیشتر نمود پیدا می کند زیرا گاز خواه ناخواه به خودرو لطمه وارد می کند ولی راننده می تواند با مهارت خود این لطمات را به حداقل برساند.

حال به ذکر این عادات غلط در هنکام رانندگی می پردازیم:

1- قرار دادن پای چپ بر روی پدال کلاچ در هنگام حرکت

درست است که شما به نظر خودتان هیچ فشاری بر روی پدال کلاچ نمی آورید ولی همان چند سانتی متری که کلاچ بر اثر وزن پای شما به پایین می رود باعث ساییده شدن بی علت صفحه کلاچ می شود. بنابراین در هنگام رانندگی به هیچ وجه پای خود را روی پدال کلاچ قرار ندهید و پای چپ را در قسمت چپ پدال کلاچ در محلی که در اکثر خودروها برای استراحت پای چپ پیش بینی شده است بگذارید.

2- فشردن همزمان پدال های کلاچ و ترمز در هنگام تصمیم گیری به ایستادن

عده ای از رانندگان در هر سرعتی تصمیم به ایست کانل می گیرند پدال کلاچ و ترمز را به صورت همزمان فشار می دهند . حتی اگر سرعت آنها بالای 100 کیلومتر هم باشد با دیدن پمپ بنزین یا استراحتگاه یا مغازه یا هر چیز دیگر بلافاصله پدالهای کلاچ و ترمز را می گیرند. برای ترک این عادت غلط باید بدانید که گرفتن پدال کلاچ فقط باید در هنگامیکه خودرو سرعتش بسیار کم و نزدیک به ایست کامل می شود انجام شود تا این کار مانع از خاموش شدن خودرو شود.

3- ترمز کردن در هنگام عبور از دست اندازها و سرعت گیرها

حتما دیده اید در هنگام ترمز کردن قسمت جلوی خودرو پایین می آِد این امر به این دلیل است که فشار قسمت اعظم وزن خودرو به جلوی خودرو وارد می شود. حال تصور کنید .مانیکه چرخهای جالوی خودروی شما می خواهند از سرعت گیر یا دست انداز عبور کنند شما ترمز هم گرفته باشید در این صورت فشار وارده به سیستم جلوبندی خودروی شما دو برابر خواهد شد.

برای ترک این عادت غلط تا قبل از رسیدن به سرعت گیر هر میزان که توانستید به کمک  ترمز سرعت را پایین بیاورید ولی قبل از عبور از روی دست انداز حتما پدال ترمز را رها کنید.

4- خلاص کردن خودرو در هنگاه حرکت به خصوص در هنگاه عبور از دست اندازها

این کار فشار زیادی را به سیستم فنربندی، اکسل و سیستم ترمز اتومبیل وارد می کند. نحوه درست رد شدن از دست انداز به این صورت است که باید طوری برنامه ریزی کنیم که تا پیش از رسیدن به دست انداز سرعت را کم کرده باشیم و در هنگام عبور از دست انداز ترمز به هیچ عنوان درگیر نباشد.

5-مناسب نبودن سرعت با دنده

عده ای از رانندگان دنده را زودتر و عده ای دیرتر دنده ها را تعویض می کنند و این کار باعث آسیب دیدن و کاهش عمر موتور خودرو خواهد شد. معمولا نباید دنده ها را قبل از رسیدن دور موتور به 3000 دور و بعد از 4500 تعویض کرد . معمولا به نسبت سربالا و سرازیر بودن مسیر جاده باید بین این دو مقدار اقدام به تعویض دنده نمایید. مثلا در سرازیری ها در 3000 دور و در جاوه هایی صاف 3500 دور در سربالایی های خفیف در 4000 دور و در سربالایی های گردنه ای و شدید در 4500 دور اقدام به تعویض دنده نمایید البته نمی توان این مسیله را فرموله کرد وبا توجه به نوع خودرو تعداد سرنشینان سوخت مصرفی و غیره این مسیله می تواند تغییر کند.

6-کشیدن ترمز دستی بدون گرفتن دکمه آن

بعضی از رانندگان تصور می کنند دکمه ترمز دستی فقط بزای خواباندن آن است اما باید بدانید که در هنگام کشیدن ترمز دستی نیز حتما باید این دکمه را نگه داری تا جاییکه اگر در یک کشور اروپایی در هنگام کشیدن ترمز دستی این دکمه را نگیرید در امتحان رانندگی قطعا شما را مردود خواهند کرد.

7- پایین آوردن شیشه در اتوبان در تابستان

اگر در داخل شهر برای صرفه جویی در مصرف سوخت از کولر استفاده نمی کنید بستگی به خودتان دارد ولی حتما دیده اید که خودروهای مسابقه ای و جت در پایان مسابقا چتری را مانند چتر نجات پشت سر خود باز می کنند تا با کمک به سیستم ترمز گیری آنها بهتر متوقف شوند. در واقع پایین دادن شیشه ها در اتوبان نوعی ترمز خفیف است چرا که باد در جهت مخالف و با سرعت بالا وارد خودرو می شود و یک نیروی مخالف شدید بوجود می آورید که مصرف سوخت راتقریبا به اندازه کولر افزایش می دهید بنابراین خودتان را خسته نکنید و شیشه ها را بالا داده و در سرعت های بالا به دلیل وجود جریان شدید باد مخالف از کولر استفاده کنید.

8- پیچاندن فرمان تا انتها و یا در حالت سکون

پیچاندن فرمان تا انتها به طوریکه باعث ضربه وارد شدن به فرمان شود همچنین پیچاندن فرمان زمانیکه خودرو ساکن است باعث آسیب رساندن با سیستم فرمان و ایجاد خلاصی در آن می شود.

9- گذاشتن دست بر روی دنده در هنگامی که قصد تعویض دنده ندارید

این عادت غلط که مرتب دست را بر روی دنده قرار دهید باعث میشود تمامی لرزش های موجود در سیستم محرکه به دنده وارد شود و باعث ایجاد خلاصی در دنده می شود.

10- ریختن آب لوله کشی داخل رادیاتور و مخزن شیشه شوی

سلطان جاده های ایران (The king of iranian roads)

لقب king of roads یا همان سلطان جاده ها سالهاست که به بهترین و قوی ترین کشنده در زمان خود داده می شود. تا یک شیر جوانتر از راه برسد و سلطان قبلی را از تخت سلطنت به زیر بکشد.

            

         

  در کشور ما در ساللهای دور این لقب از آن کامیون ها و کشنده های ماک بود پس از آن ولوو n10 وهمینطور پیش رفت تا سالها ابن لقب برازنده ی ولوو fh12 بود اما اکنون با ورود انواع کشنده های جدید دیگر fh12 را نباید سلطان جاده ها دانست چرا که چندین و چند کشنده جوانتر و البته قوی تر از راه رسیده اند و برای کسب عنوان سلطان جاده با هم به رقابت خواهند پرداخت اما از حالا مطمئن باشید در این رقابت نفسگیر برنده هوو نخواهد بود!!

1- ایوکو (Iveco)    

 کشنده نسبتا جدیدی است ولی در مقابل غول های دیگر فرصتی برای ارز اندام پیدا نخواهد کرد.

2- رنو پرمیوم (Renault Premium)  

 کشنده ای زیبا و خوش دست با قدرت موتور 440 اسب

3-  اسکانیا (Scania)  

 کشنده زیبای اسکانیا که با اتاق مشابه ولی موتورهایی با قدرتهای متفاوت تولید می شود و اکنون تقریبا بازار کشنده های داخلی را از انخصار ولوو خارج کرده و در فروش از آن پیشی گرفته است.

4- رنو مگنوم  (Renault magnum)  

 هرکولی که به ندرت در جاده های کشور و بیشتر با نمره ترانزیت به چشم می خورد.

5- مرسدس بنز اکتروس (Mercedes actros)  

 کشنده ایی بسیار کم استهلاک و نرم که خیلی به دنبال مد نیست.

6-  مان (man)  

 

 کشنده خوشنام آلمانی که مدل TGX آن دو سال کشنده سال اروپا بود.

در بین کشنده های داخلی به نطر میرسد با توجه به زیبایی منحصر به فرد و فروش بیشتر نسبت به رقبا همچنین خدمات پس از فروش مناسب باید لقب سلطان جاده ها را فعلا به کشنده اسکانیا (Scania R460) بدهیم. به شرطی که از کشنده های ترانزیت و پلاک خارجی صرف نظر کنیم چون تعداد آنها در جاده های کشور قابل ملاحظه نیست.

           

اما بد نیست نگاهی هم به قوی ترین کشنده های جهان بیاندازیم که لقب سلطان جاده های امریکا و اروپا را از آن خود کرده اند.

* volvo fh16 750hp   

  یک هرکول واقعی با 750 اسب قدرت و استاندارد عدم آلایندگی یورو5 که لقب قوی ترین کشنده جهان را با خود یدک می کشد. البته volvo fh16 با موتوری با قدرت 700 اسب هم وجود دارد که زمانی قوی ترین کشنده جهان بود و اکنون جای خود را به برادر 750 اسبیش داده است.  

*  18 wheelers   

 

  یک کشنده آمریکایی تمام عیار که بسیار اسپرت و لوکس طراحی شده

* اسکانیا R1000b     

* کشنده رنو     

 * اسکانیا لاکسا   

* کشنده فولکس (v w truck)   

 * مان TGX man) TGX)  

* کشنده فوق زیبای مرسدس بنز 

 

 

   

مقایسه سمند و ال90

 

 

نوع گيربكس : 5 دنده دستی  نوع ديفرانسيل : جلو	نوع گيربكس : 5 دنده دستی  نوع ديفرانسيل : جلو
حجم موتور : 1761  سی سی تعداد سيلندر : 4  تعداد سوپاپ : 8	حجم موتور : 1598  سی سی تعداد سيلندر : 4  تعداد سوپاپ : 16
قدرت : 6000/100  (اسب بخار/در دقيقه) گشتاور : 3000/153  (نيوتن متر/در دقيقه)	قدرت : 5750/105  (اسب بخار/در دقيقه) گشتاور : 3750/140  (نيوتن متر/در دقيقه)
طول : 4410  میلی متر عرض : 1720  میلی متر ارتفاع : 1460  میلی متر	طول : 4250  میلی متر عرض : 1735  میلی متر ارتفاع : 1525  میلی متر
حداكثر سرعت : 185  کیلومتر در ساعت شتاب 0 تا 100 : 11.9  ثانیه	حداكثر سرعت : 175  کیلومتر در ساعت شتاب 0 تا 100 : 10.2  ثانیه
مصرف سوخت : 8.5  ليتر در 100 كيلومتر حجم مخزن : 70  ليتر	مصرف سوخت : 6.9  ليتر در 100 كيلومتر حجم مخزن : 50  ليتر
قیمت : 31000000	قیمت: 42000000

راهنمای انتخاب لاستیک مناسب خودرو

با توجه به سوالات متعدد دارندگان خودرو مبني بر اينکه از چه تايرهايي مي توانند براي خودروي خود استفاده کنند موارد زير در مورد مشخصات انواع تاير جهت آگاهي نمايندگان محترم يادآوري مي گردد. 

شرح اعداد و نوشته هاي روي تاير:

روي ديواره بيروني هر تاير، اعداد و كدهاي درج شده است كه در حقيقت شناسنامه تاير خودرو هستند. در شكل مفهوم اين علائم بيان شده است. در ادامه به شرح برخي از مهمترين آنها مي­پردازيم.

  الف) اندازه تاير

 اندازه تاير خودرو با علائمي همچونP185/60R14

نشانداده ميشود.که بدين معني ميباشد:

 P  = تاير خودروي سواري

 185= پهناي تاير(برحسب ميلي­متر)

  60= نسبت ارتفاع ديواره تاير  به پهناي آن (برحسب ميلي­متر)

R = راديال

 14= قطر رينگ (بر حسب اينچ)

ب) حد بارگذاري

 اين عدد نماينده حداكثر وزني است كه تاير ميتواند تحمل كند، هنگامي كه حداكثر مقدار مجاز فشار را  داشته باشد و بين صفر تا 279 در انواع خودروها متغير است. براي خودروهاي سواري، عدد حد بارگذاري بين 75 تا 105 است.براي مثال، حد بارگذاري براي خودروي پرايد 76 و معادل 400 كيلوگرم بار براي هر تايراست.

توجه داشته باشيد: هرگز تايري را كه حد بارگذاري آن كمتر از ميزان توصيه ­شده از سوي سازنده خودروست، روي رينگ نصب نکنيد.

ج) علامت حداكثر سرعت قابل­ تحمل

حداكثر سرعتي كه تاير ميتواند تحمل كند، با يك حرف از A تا Z بيان ميشود. براي مثال روي جداره تاير خودروي پرايد، نماد Hبراي سرعت درج شده كه نشان مي­دهد هنگامي كه تاير داراي فشار بار و بارگذاري مناسب است، حداكثر توان حركت 210كيلومتردر ساعت را داراست. واضح است اگر تايري تحت تأثير حداكثر سرعت واقع شود اما فشار باد آن تنظيم نباشد و يا اضافه بار روي آن را اعمال شود، آسيب مي­بيند و يا ممكن است بتركد.

Z=149 MPH, 240 km/h	Y=186 MPH, 300km/h	W=168 MPH, 270km/h
V=149 MPH, 240km/h	H=130 MPH, 210km/h	U=124 MPH, 200km/h
T=118 MPH, 190km/h	S=112 MPH, 180km/h	Q=99 MPH, 160km/h

د) تاريخ ساخت تاير

كليه تايرها داراي تاريخ ساخت روي جداره خود هستند كه با چهار رقم نشان داده مي­شود. دو عدد اول نشان­دهنده هفته ساخت و دو رقم بعد سال ساخت تاير هستند.  براي مثال عدد "1607" نشان ميدهد اين تاير در هفته شانزدهم سال 2007 ميلادي توليد شده است. امروزه همراه تايرهاي نو خارجي، يك كارت دريافت ميكنند كه پس از وارد كردن مشخصات بايد به آدرس شركت سازنده پست شود يا تاير را از طريق اينترنت، ثبت مي­کنند تا هرگونه كار­كرد نامناسب بعداً قابل پيگيري باشد.

ه) تركيبات و مواد تشکيل دهنده تاير

اين بخش، مواد سازنده تاير را توضيح ميدهد. مثال:

TREAD PLIES=1-PLY POLYESTER+2     STEEL

يعني رويه تاير مركب از يك رويه پلياستري همراه دو لايه سيم فولادي است.

و) حداكثر فشار باد و بار تحميلي به تاير

عددي كه در مقابل عبارت "حداكثر فشار باد" روي تاير درج مي­شود، مربوط به فشار بادي است كه بايد تايرداشته باشد، وقتي شما ميخواهيد حداكثر بار قابل تحمل را روي آن تحميل كنيد. اين عدد، مقدار فشار باد توصيه شده براي استفاده نرمال نيست. مقدار توصيه شده فشار باد تايرها روي يك پلاك كه معمولاً در لبه داخلي يكي از دو درجلو نصب ميشود، نوشته شده است. اگر آن را نيافتيد، به دفترچه راهنماي خودرو مراجعه کنيد.

تاير هاي جلو	3 bar	42/6 psi	294 kpa
تاير هاي عقب	4 bar	56/8 psi	392 kpa
تبديل واحد :                                               6/9 kpa = 1 psi

 چگونه می توانید برطول عمر تاير خودرويتان بيفزاييد؟

با به­کارگيري چند توصيه ساده ميتوانيد بر عمر تاير خودرويتان بيفزاييد كه اين موضوع، علاوه بر صرفه اقتصادي، كمك خوبي نيز به حفظمحيط زيست ميكند زيرا توليد هر تاير، با آلودگي محيطي معادل سوختن 26 ليتر بنزين همراه است، ضمن آن كه دفع تايرهاي فرسوده نيز به محيطزيست صدمه وارد ميآورد. همچنين در صورت تنظيمهاي نامناسب (مانند بالانس چرخ­ها، تنظيم فرمان و فشار باد)، مصرف سوخت بالاتر ميرود كه ضمن ضرر اقتصادي، باعث آلودگي هرچه بيشتر هوا ميشود.

به عنوان نمونه، در سال 2003 ميلادي انجمن تاير كانادا ضمن يك تحقيق دريافت كه بزرگترين عامل سايش تاير خودرو در اين كشور، تنظيم نشدن باد تايرهاست، به طوري كه تقريباً 70 درصد خودروها حداقل يك تاير داشتند كه فشار باد آن 10 درصد بالاتر بود و 56 درصد داراي تايري با باد 10 درصد كمتر از حد توصيه شده توسط سازندگان تاير بودند.

الف) اثرات كم باد بودن تاير

مهمترين خطر كم باد بودن تاير، ايمن نبودن رانندگي با چنين تايري است زيرا در اين حالت، جداره تاير داغ ميشود و احتمال تركيدگي آن افزايش مي­يابد. به­علاوه عاملي كه سبب ميشود طوقه محكم روي رينگ برجا بماند، فشار باد درون تاير است. اگرتاير خيلي كم باد شود، در سرعتهاي بالا و سرپيچ (به­خصوص در هواي گرم) ممكن است از روي رينگ جدا شود. بالا رفتن مصرف بنزين هم يكي ديگر از اثرات كم باد بودن تاير است زيرا سطح تماس تاير با جاده زياد ميشود. در جدول 3 اثر كم باد بودن تاير بر سرعت افزايش فرسودگي تاير و نيز افزايش مصرف سوخت نشان داده شده است. به طوري كه ملاحظه ميشود به ازاي هر 5 درصد كم باد بودن تقريباً 1 درصد بر مصرف سوخت اضافه ميشود، يعني اگر براي مثال به جاي 32 PSI توصيه شده از سوي سازنده، فشار برتاير 26 PSI باشد، ضمن آن كه مصرف سوخت 3 درصد افزايش مييابد، عمر تاير خودروي شما نيز 10 هزار كيلومتر كم ميشود.

ب) اثرات زياد باد كردن تاير

تايري كه از حد توصيه شده بيشتر باد شود، تنها روي قسمت وسط رويه آجدار حركت ميكند، لذا سايش زودهنگام در آن بخش تاير پديد ميآيد، ضمن آن كه هنگام ترمز و دورزدن، كنترل خودرو مشكل ميشود. با توجه به سهميهبندي بنزين، ممكن است برخي رانندگان تصور كنند زياد باد كردن تاير، مصرف سوخت را كاهش ميدهد. اين موضوع از نظر کاهش اصطكاك با جاده صحيح به نظر ميرسد ليكن مقرون به صرفه اقتصادي نيست زيرا كمتر شدن عمر لاستيك، رانندگي توأم با خطرات بيشتر و فرسودگي سيستم فرمان و تعليق خودرو را به همراه خواهد داشت.

 ج) فاكتورهاي ديگري كه باعث فرسودگي تاير ميشوند:

رانندگي در سرعت بالا كاهش عمر تاير خودرو را به همراه دارد. براي مثال اگر به جاي 80، متوسط سرعت خودرو 110 كيلومتر در ساعت باشد عمر تاير 35 درصد كاهش مييابد.

عوامل مؤثر ديگر در كاهش عمر تاير، نحوه رانندگي (ترمزهاي شديد، بكسواد و غيره) و نوع جادهاي است كه در آن تردد ميکنيد. تنظيم نشدن فرمان، در يك راستا و بالانس نبودن چرخ­ها نيز فرسودگي تاير را به دنبال دارند.

چگونه عمر تاير را زيادتر كنيم؟

1. بازديدهاي ماهانه

تنها بخش خودرو كه با جاده در تماس است، تايرهاي آن است، پس ايمني شما هنگام رانندگي به اطمينان داشتن از صحت تايرها بستگي دارد. بازديدهاي زير به صورت حداقل ماهي يكبار در اين خصوص به شما اطمينان ميبخشد:

· باد چرخها را وقتي سرد هستند تنظيم كنيد. توجه داشته باشيد تغيير دما باعث ميشود فشار باد تاير عوض شود، هر 5 درجه تغيير در درماي هوا، 1psi در فشار باد تاير تغيير ايجاد مي­کند، يعني كاهش دما به مقدار 15 درجه سانتي­گراد 10درصد کم­بادي را به­دنبال خواهد داشت. خود تايرها نيز به­مرور كم باد ميشوند. مثلاً هرماه به­طور متوسط، تاير خودرو2psi از فشار باد خود را از­دست ميدهد كه در هواي گرم اين كاهش فشار با سرعت بيشتري صورت ميپذيرد.

در خصوص تنظيم باد تايرها مهم است بدانيم كه هيچ كس با نگاه كردن به تاير (به­خصوص تاير راديال) نميتواند بگويد تاير كم باد است يا خير زيرا از لحاظ ظاهري حتي 50 درصد كم باد بودن هم قابل­تشخيص نيست. همچنين خودروهاي گران­قيمتي كه به سيستم هشدار دهنده باد تاير مجهز هستند، تنها زماني راننده را باخبر مي­کنندكه فشار باد تايرها از حد بسيار بحراني گذشته باشد.

براي اطمينان از تنظيم بودن فشار باد بايد يك درجه باد مرغوب خريداري كنيد. معمولاً درجههاي باد كه آپاراتيها به كار ميبرند دقيق نيستند زيرا به­طوردائم در معرض ضربه­اند و به طرز صحيحي نگهداري نميشوند. ضمن آن­كه فشار باد بايد در حالت "سرد" اندازه گرفته شود يعني خودرو حداقل سه ساعت متوقف بوده و يا كمتر از 2 كيلومتر طي مسير کرده باشد. معمولاً در حالت نرمال رانندگي دماي تاير تا 35 درجه سانتي­گراد افزايش مييابد. پس اگر شما تا آپاراتي برانيد، درعمل آنجا فشار باد به­صورت دقيق اندازه گرفته نخواهد شد، پس بهتر است با درجه باد خانگي خود آن را امتحان کنيد.

تايرها را از لحاظ فرسايش غير­متقارن بازديد کنيد. هرگونه ساييدگي غير­معمول ميتواند نشاني از بروز اشكال در سيستم فرمان و تعليق باشد.

اگر خورده شيشه، شن و ساير اجسام خارجي لابه­لاي آجگير كرده باشد، آن را خارج كنيد. اين اجسام ميتوانند به­تدريج در تاير فرو­­روند و سبب بروز نشتي باد از آن شوند.

2. تنظيم بودن چرخها

تنظيم بودن چرخها به معني آن است كه همه چرخهاي خودرو نسبت به محور اصلي آن كاملاً عمود و در يك راستا باشند، در غير اين صورت تاير نميتواند به­خوبي به گردش درآيد و مقداري از انرژي صرف كشيده شدن آن ميشود كه ضمن افزايش سوخت، عمر تاير را كم ميكند. براي اطمينان از تنظيم بودن چرخها خودرو را در محل مسطحي مانند يك پاركينگ خلوت به حركت در آوريد، به آرامي فرمان را رها كنيد، نبايد فرمان به هيچ سمتي بكشد. تنظيم فرمان و چرخها بايد حداقل هر 25 هزار كيلومتر يا سالي يكبار انجام شود.

3. بالانس تايرها

به­طور معمول تاير و متعلقات چرخ روي هم حدود 20 كيلوگرم وزن دارند. اگر اين وزن به طور همگن روي چرخ توزيع نشده باشد به­اصطلاح گفته ميشود چرخ بالانس نيست. تغييري ناچيز به­اندازه14 گرم در اين 20 كيلو سبب ميشود خودرو هنگام حركت مرتعش شود. اگر در فرمان لرزش احساس ميكنيد احتمالاً چرخهاي جلو بالانس نيستند و اگر در صندلي لرزش ميبينيد چرخهاي عقب از بالانس خارج شدهاند.

لازم است با مراجعه به آپاراتي هر 20 هزار كيلومتر از بالانس بودن چرخها اطمينان پيدا کنيد. فراموش نكنيد در يك شاهراه كه با سرعت 120 كيلومتر بر ساعت در حال حركت هستيد، هر تاير حداقل 14 بار در ثانيه در حال چرخيدن است. بالانس نبودن سبب خرابي جلوبندي و سيستم تعليق خودروي شما نيز خواهد شد.

4. جابه­جا كردن چرخها

بهتر است هر 5 تا 8 هزار كيلومتر، جاي تايرها را با يكديگر عوض كنيد، به اين دليل که تايرهاي جلو سريع­تر ساييده مي­شوند زيرا وظيفه چرخش خودرو در پيچها را نيز انجام ميدهند، به­خصوص اگر خودروي شما اكسل جلوست، سايش سريع­تر رخ ميدهد. نحوه تعويض تايرها با يكديگر در دفترچه راهنماي خودرو درج ميشود.

5. نگهداري لاستيك

تاير را بايد در محيط تميز به صورت عمودي انبار كنيد، جايي كه از نور مستقيم آفتاب يا نورهاي مصنوعي شديد، حرارت، موتورهاي الكتريكي (به­دليل ايجاد اوزون) و هيدروكربنها (برشهاي نفتي) دور باشد. اگر لاستيك را روي رينگ نگه مي­داريد، باد آن را روي 15psi تنظيم كنيد تا از ترك برداشتن جلوگيري شود.

چه زماني به لاستيك نو نياز داريم؟

هنگامي كه آج رويه به 6/1 ميلي­متر كاهش يابد بايد تاير را عوض كرد. اطلاع از ارتفاع آج اغلب با درجه 

ﻻستيك بر روي آب 

يكي از پارامترهاي مهم در هنگام خريد ﻻستيك، عملكرد آن بر روي آب است  . در تصاوير زير چگونگي حركت تاير را بر روي آب مشاهده مي نماييد  . تاير هاي Summer  معموﻻ عملكردي مانند تصوير باﻻ را بر روي آب از خود نشان مي دهند  .( البته استثنا نيز وجود دارد  ). تاير هاي چهر فصل نيز معموﻻ عملكردي مانند دو تصوير پايين از خود نشان مي دهند  . فراموش نكنيد كه وجود ﻻيه اي از آب بين آسفالت و تاير، هم باعث سر خوردن در هنگام ترمزگيري يا شتاب گيري مي كند و هم باعث مي شود چرخش فرمان تاثيري در مسير حركت فرمان نداشته و اتومبيل با توجه به جهت حركت خودش و نيز شيب زمين، و خارج از كنترل راننده حركت كند .

اين تايرها داراي قابليت حركت بر روي ﻻستيك بدون باد مي باشند  . در تصوير زير نمونه اي از اين تكنولوژي را مشاهده مي نماييد .

در اينگونه تايرها، به هنگام پنچر شدن تاير، قسمت ﻻستيكي بين رينگ و ﻻستيك اجازه نمي دهد لبه رينگ به زمين برخورد كرده و يا تاير از روي رينگ خارج شود و تقريبا همانند شرايط كم باد بودن تاير، راننده مي تواند مسافت محدودي را بر روي تاير پنچر حركت نمايد تا در محلي مناسب به تعويض ﻻستيك بپردازد  . ضمنا خطرات ناشي از تركيدن ﻻستيك را نيز كاهش داده و باعث مي شود به هنگام خالي بودن باد تاير، كنترل اتومبيل خيلي مشكل نشود .   

Michelin Tweels   تايري بدون باد 

كمپاني ميشلن تايري طراحي نموده كه نيازي به باد ندارد  . در تصوير زير مي توانيد آن را مشاهده نماييد  . البته اين تاير براي يك طرح تحقيقاتي ساخته شده و هنوز به توليد انبوه نرسيده است .

هنگام قرار دادن ﻻستيك بر روي رينگ بايد دقت داشته باشيد كه اگر بر روي ديواره تاير، هم نقطه قرمز وجود دارد و هم زرد، بايد طوري تاير را بر روي رينگ قرار داد كه نقطه قرمز روي ديواره تاير، در محل سوپاپ باد قرار گيرد  . در صورتي گه فقط يكي از اين نقاط موجود است، آن نقطه را بر روي سوپاپ باد تنظيم نماييد  . اين نقاط مربوط به عدم وجود باﻻنس وزني ﻻستيك به هنگام توليد مي باشد .  

ضمنا در برخي تايرها، خطوطي بر روي سطح تماس تاير با زمين وجود دارد كه بايد دقت شود كه در يك طرف قرار نگيرند  . اگر اين خطوط در يك طرف قرار گيرند، به هنگام رها كردن فرمان، اتومبيل به آن سمت حركت خواهد نمود  . پس يا بايد خطوط به سمت داخل باشند و يا خارج . 

زواياي چرخ :

صفحه سبز رنگ نشاندهنده بازه زاويه كستر مي باشد كه در اتومبيل هاي معمولي ثابت است و براي تغيير آن نياز يه تغييرات اساسي در تعليق و احتماﻻ شاسي مي باشد . 

صفحه قرمز نشان دهنده زاويه كمبر است  . وقتي از روبرو به چرخهاي عقب و يا جلوي خودور نگاه مي كنيد، اگر چرخهاي روي يك محور نسبت به هم كاملا موازي بوده و كاملا نسبت به زمين عمود باشند، زاويه كمبر آنها برابر صفر است  . اگر امتداد خط فرضي عبوري از وسط تاير( صفحه رنگي سبز)   به حالت عدد ٨  فارسي باشد، كمبر منفي و اگر به حالت ٧  فارسي باشد، كمبر مثبت است  . براي ارتقاي هندلينگ اتومبيل، معموﻻ از مقدار اندكي كمبر منفي استفاده مي شود . 

صفحه بنفش رنگ نشان دهنده ميزان Toe  مي باشد  . اگر جلوي چرخ نسبت به عقب آن به سمت داخل خودرو متمايل باشد، Toe-in  و اگر به سمت خارج متمايل باشد، Toe-out   گفته مي شود  . اتومبيل در حالت استاندارد مقدار كمي Toe-in  دارد  . دليل اين امر، حركت در مسير مستقيم به هنگام رها كردن فرمان و نيز برگشتن فرمان به مسير مستقيم به هنگام خروج از پيچ مي باشد .

اطلاعاتی در مورد انتخاب روغن موتور مناسب

روغن موتور

روغن‌های روان‌ساز دارای منشأ معدنی هستند و از نفت خام یا تصفیه روغن موتورهای کارکرده تهیه می‌شوند.فرایند تهیه روغنهای روان‌ساز در پالایشگاه شامل دو مرحله می‌باشد.این مراحل عبارتند از: ۱-تقطیر در فشار اتمسفریک ۲-تقطیر در خلأ یکی از محصولات تقطیر در خلأ برش روغنی است که بعنوان ماده اولیه واحدهای روغن سازی وارد پالایشگاه می‌گردد.این برش روغنی تحت یک سری عملیات پالایش و به روغن پایه تبدیل می‌گردد.

مراحل پالایش برش روغنی در پالایشگاه [ویرایش]

در پالایشگاه برش روغنی بعنوان ماده اولیه واحد روغن سازی به واحد استخراج با فورفورال فرستاده می‌شود که در آنجا مواد آروماتیک و نیز موادی که حاوی ترکیبات حلقوی غیر اشباع(بنزینی)است، از آن زدوده می‌شود.رفینت حاصل که حاوی روغن می‌باشد، به واحد موم گیری با تولوئن و متیل اتیل کتون فرستاده می‌شود تا انواع پارافین و واکس (موم) آن جداسازی گردد.روغن موم گیری شده به واحد تصفیه نهایی توسط هیدروژن ارسال می‌گردد تا روغن پایه نهایی حاصل شود.

ویژگیهای فیزیکی روغن [ویرایش]

گرانروی [ویرایش]

مقاومتی که یک روغن نسبت به جاری شدن بعلت اصطکاک داخلی مولکولهای آن از خود نشان می‌دهد، گرانروی (ویسکوزیته) نامیده می‌شود.گرانروی روغن با تغییر دمای آن، تغییر می‌کند و هر چه روغن گرمتر شود گرانروی آن کمتر می‌گردد.از این رو همواره باید گرانروی همراه با دمایی که گرانروی در آن دما اندازه گیری شده، قید گردد.گرانروی روغن معمولاً در دمای ۴۰ و۱۰۰ درجه سانتی گراد اندازه گیری می‌شود.

شاخص گرانروی [ویرایش]

تغییر گرانروی با تغییرات دما را با شاخص گرانروی می‌سنجند.هر چه رقم شاخص گرانروی روغنی بزرگتر باشد، در اثر تغییر دما گرانروی روغن کمتر تغییر می‌کند و بر عکس.

نقطه ریزش [ویرایش]

نقطه ریزش، پایین‌ترین دمایی است که روغن در آن هنوز سیال است و جاری می‌شود.

نقطه اشتعال [ویرایش]

بالا‌ترین دمایی است که در آن، روغن به اندازه کافی به بخار تبدیل می‌شود و با هوا یک مخلوط قابل اشتعال می‌سازد، به طوری که با نزدیک کردن شعله آتش، در یک لحظه مشتعل و سپس خاموش گردد. این آزمون برای اندازه گیری میزان آتش گیری و فرّار بودن روغن صورت می‌گیرد.

معرفی مواد افزودنی به روغن

چون روغن پایه که از پالایش نفت خام بدست می‌آید، هنوز ویژگیهای لازم برای استفاده در موتور خودروهای مدرن و ماشین آلات صنعتی را به طور کامل دارا نیست، بسته به نوع وظیفه‌ای که از آن انتظار می‌رود، مواد افزودنی مختلف به آن افزوده می‌شود تا در روغن مقاومت لازم برای شرایط سنگین کار، حرارت و فشار زیاد موتور به طور بهینه ایجاد شود. بنابراین در ابتدا با افزودن پلیمر ویسکوزیته روغن را به میزان لازم رسانده و سپس از هر یک از مواد ذیل به میزان لازم به منظور تأمین ویژگیهای مناسب افزوده می‌گردد. ازجمله مواد افزودنی عبارتند از: ۱-پاک کننده‌ها و معلق کننده‌ها ۲-بهبوددهنده شاخص گرانروی ۳-مواد ضد اکسیداسیون ۴-مواد ضد سائیدگی ۵-مواد ضد کف ۶-مواد ضد خوردگی و ضد زنگ زدگی ۷-مواد پایین آورنده نقطه ریزش.

ويژگي هاي روغن موتور:

شايد به دفعات شنيده و يا خوانده باشيد كه روغن موتور را در 5000 ، 10000 كيلومتر و يا بيشتر ، بايد تعويض نمود . دليل ذكر اين اعداد براي كاركرد وغن چيست و چرا براي روغن هاي مختلف متفاوت است . مجموعه مطالبي كه در خصوص روغن موتور ارايه خواهد شد ، اطلاعات مناسبي را در خصوص موارد تاثير گذار در تعويض روغن در اختيار خوانندگان محترم قرار خواهد داد .
 

چرا روغن موتور بايد تعويض شود ؟
روغن از زمان شروع بكار موتور در معرض اكسيده شدن و تجزيه حرارتي قرار گرفته و روغن پايه آن آلوده شده و از كيفيت آن كاسته مي شود وهمچنين مواد افزودني استاندارد آن نظير مواد افزودني پاك كننده نيز، مصرف مي شوند . در اين حالت خاصيت روانكاري ، پاك كننده و جذب ذرات معلق و ناخالصي ها ، كاهش مي يابد .
 

آيا سياه شدن روغن موتور نشاندهنده زمان مناسب تعويض روغن است ؟
اين تصور كه سياه شدن روغن نشانه خراب شدن وعدم كيفيت آن مي باشد ، صحيح نمي باشد . اگر در دستگاه يا موتور خودرو روغن پس از مدتي تغيير رنگ ندهند و اصطلاحا" سياه نشود ، مي بايد در اسرع وقت آن را تعويض نمود زيرا ، سياه شدن شدن روغن به علت خاصيت پاك كنندگي دوده ناشي از احتراق و جذب ذرات معلق و ناخالصي روغن موتور مي باشد . در غير اين صورت ، ذرات ناخالصي و دوده بر روي قطعات متحرك موتور رسوب كرده و ‌باعث جلوگيري از انتقال حرارت ، ساييدگي زودرس قطعات ، روغن سوزي ، كاهش راندمان و توان موتور مي شود .
 

عوامل موثر در مدت زمان كاركرد و تعويض روغن موتور : 

1. شرايط كاري موتور مانند : رانندگي با سرعت بالا، رانندگي با بار بيش از حد استاندارد در جاده هايي با شيب زياد ، در جا كاركردن زيا موتور در ترافيك هاي سنگين ، رانندگي با سرعت بالا در هواي سرد قبل از گرم شدن روغن موتور ، خاموش روشن نمودن موتور به دفعات زياد در هواي سرد و رانندگي در جاده هاي خاكي و گرد و غبار به مدت طولاني
2. كيفيت احتراق موتور ( تنظيم به موقع موتور و رفع ايرادات برقي و سوخت رساني )
3. كيفيت روغن موتور و سوخت مصرفي
4. كيفيت فيلتر هاي هوا و روغن و تعويض به موقع آنها 
    

نوع و كيفيت سوخت مصرفي چه تاثيري در تعويض روغن دارد ؟

سربي كه براي بهسوزي به بنزين اضافه مي شد ، پس از ورود به روغن موتور باعث اكسيده شدن سريعتر روغن و افت كيفيت روغن مي گرديد كه خوشبختانه در حال حاضر حذف شده است . بنزين با اكتان پايين به دليل ايجاد احتراق ناقص و اضافه نمودن دوده به روغن مي شود كه اين موضوع نيز با كاهش خاصيت روانكاري روغن مي شود . استفاده از بنزين هاي سوپر متناسب با تكنولوژي موتور ، اين مشكل را تا حدودي بر طرف مي كند .

آيا نوع روغن در مدت زمان تعويض آن ، موثر مي باشد؟

با پيشرفت تكنولوژي ساخت موتورها ، شرايط كاركرد موتور از لحاظ افزايش دور ، نسبت تراكم بالا ، دماي احتراق بيشتر ، فشار زيادتر به ياتاقانهاي ثابت و متحرك بيشتر شده است . لذا در اين راستا سازندگان روغن موتور را براين داشته است تا روغن هايي مستناسب با تكنولوژي موتور ها يا زمان تعويض بيشتر توليد نمايند . امروزه با توجه به استاندارد هاي زيست محيطي ، تبخير و كاهش سطح روغن موتور محدود شده است و سرريز روغن به منظور تامين كسري روغن موتور كاهش يافته است .

از آنجا كه در بازار انواع روغن ها با درجات و كيفيتهاي مختلف موجود مي باشد ، پيشنهاد مي شود با رجوع به دستور العمل كارخانه سازنده خودرو ، نسبت به استفاده از روغن توصيه شده و تعويض به موقع آن با توجه به نكات بيان شده ، اقدام نماييد .

انتخاب روغن مناسب ، تضمين كننده عمر طولاني و راندمان بالاي موتور:
براي انتخاب يك روغن موتور خوب ، عوامل و پارامترهاي مختلفي بايد مدنظر قرار گيرد. يك روغن موتور مرغوب ،‌داراي گرانروي مناسب و ضريب اصطكاك بسيار پايين بوده و توانايي روانكاري بخش هاي مختلف و قطعات متحرك موتور را داراست . ضمنا" روغن موتور علاوه بر سازگاري با تركيبات پليمري موجود ؛ بايد داراي اثرات بازدارندگي خوبي در مقابل زنگ زدگي ،‌ خوردگي ،‌اكسيداسيون و سايش باشد .

وظايف روغن موتور به طور كلي شامل موارد زير مي باشد :

1. كاهش اصطكاك قطعات متحرك موتور
2.  كاهش سايش قطعات موتور
3. خنك نمودن قطعات داخلي موتور
4. تميز نگهداشتن قطعات داخل موتور از دوده و تركيبات حاصل از تجزيه روغن و رسوبات بين قطعات
5. آب بندي كامل بين سيلندر و پيستون
6. محافظت قطعات موتور در مقابل خوردگي
7. كاركرد بهينه قطعات متحرك موتور در دماهاي مختلف

پايه گرانروي روغن :
ويسكوزيته يا گرانروي ، مقاوت سيال در مقابل جاري شدن است . از لحاظ گرانروي ، روغن به دو بخش تقسيم مي شود .
 

• الف : روغن هاي تك درجه اي Mono Grade
• ب : روغن هاي چند درجه اي يا چهار فصل Multi Grade

امروزه استفاده از روغن هاي تك درجه اي مانند 30 يا 40 ، در موتورها توصيه نمي شود و روغن هاي چند درجهاي (‌چهار فصل ) ،‌كاربرد بيشتري دارند . اين روغن ها مطابق طبقه بندي SAE ( انجمن مهندسي خودرو ) ، به صورت زير تعريف مي شوند . 20W50 , 10 W 40 . عدد قبل از W نشاندهنده گرانروي روغن موتور در دماي پايين بوده و هرچه اين عدد كمتر باشد ، قابليت استفاده در دماي پايين تر را دارا است . عدد بعد از W ، نشاندهنده گرانروي در دماي بالا بوده و هرچه اين عدد بزرگتر باشد ، روغن در دماي بالتر چسنده تر و سفت تر خواهد بود .

مهمترين و با اهميت ترين خاصيت روغن ، حضور آن ازلحظه استارت تا خاموش شدن موتور به صورت بي وقفه است . به نحوي كه با تمامي قطعات متحرك و ثابت د رتماس باشد . لذا ويسكوزيته روغن بايستي به گونه اي انتخاب شود كه بهترين حالت روانكاري را در كمترين زمان ، ممكمم سازد . ضمن اينكه خودرو در حالت سرد به راحتي استارت خودروده و بدين ترتيب عمر باتري و استارت طولاني تر شود .

مشخصات روغن :
انستيتو نفتي آمريكا APIبراي طبقه بندي روغن ها بر چسب كيفيت و فناوري ساخت آنها كد بندي خاصي ابداع نموده است . حرف اول ، معرف نوع موتور محل مصرف ( حرف C براي خودروهاي ديزلي و حرف S براي براي خودروهاي بنزيني )‌و حرف دوم ، نشاندهنده سطح كيفيت روغن خواهد بود . به اين مفهوم كه حرف A پايين ترين سطح كارايي را نشان مي دهد و با بالا رفتن حروف سطح كارايي نيز افزايش خواهد يافت . مانند SG , SJ , SL , SM ,… سطوح كارايي بالاتر ، نشان از ميزان افزودني هاي بيشتر در روغن بوده و در تست ازمايشگاهي و عملكردي ، شرايط حادتري را تحمل مي كنند . افزودني هاي مختلف ، مقاومت روغن را براي شرايط سخت حراري و فشار زياد موتور بهينه مي كنند .

روغن هاي توصيه شده توسط شركت هاي سازنده خودرو داراي خواص لازم بوده و نبايستي افزودني هاي متفرقه موجود در بازار را به آن اضافه نمود . زيرا موجب اختلال در عملكرد و خواصي كه از باتدا در روغن وجود دارد مي شوند .

نكات مهم :

1. سياه نشده روغن در حين كاركرد ، نشانه مرغوبيت آن نيست بلكه به اين معناست كه روغن قابيت جذب ذرات اسيدي و ناخالصي را نداشته است .
2. از تركيب چند روغن با يكديگر و مصرف همزمان آنهادرموتور خودداري نماييد .

طبقه بندي روغن هاي پايه

با توجه به اينكه انجام فرآيندهاي پالايشي مختلفي كه امروزه جهت توليد روغن هاي پايه رايج مي باشند مي‌تواند منجر به توليد روغن‌هاي پايه‌اي با خواص متفاوت گردد، انجمن نفت آمريكا (API) اقدام به طبقه‌بندي روغن‌هاي پايه با توجه به خواص فيزيكي شيميايي و مشخصات آنها نموده است كه در جدول انتهاي صفحه اين طبقه‌بندي را مشاهده مي‌كنيد.
سه گروه اول، روغن‌هاي پايه حاصل از پالايش نفت خام هستند كه در اين ميان روغن‌هاي پايه گروه III گروهي است كه بيشترين ميزان فرآيند بر روي آن انجام گرفته است، گران‎ترين است و بالاترين عملكرد را در ميان روغن‌هاي معدني حاصل شده از نفت خام داراست. روغن‌هاي گروه IV سينتتيك (پايه PAO) بوده و به روش شيميايي ساخته مي‌شوند. استرها، گلايكول‌ها و ساير روغن‌هاي پايه كه مشخصات آنها مطابق چهار گروه اول نمي‌باشد جزء گروه V اين طبقه‌بندي محسوب مي‌شوند. روغن‌هاي نفتنيـك نيز كه شاخص گـرانروي آنها به دليـل پايين بودن درصد مواد پارافيني در تركيب آنها، پايين مي‌باشد جزء اين گروه محسوب مي‌شوند. روغن‌هاي پايه نفتنيك از نفت خام‌هايي توليد مي‌گردند كه فاقد مواد پارافيني بوده و داراي درصد بالايي مواد نفتنيك (حلقه‌هاي اشباع) باشند. تنها از چند ميدان نفتي در جهان مي‌توان نفت خام نفتنيك استخراج نمود. تقريبا تمامي ميادين نفتي منطقه خاورميانه ماهيت پارافينيك دارند و لذا روغن پايه حاصل از پالايش آنها نيز پايه پارافينك مي‌باشد. روغن‌هاي پايه نفتنيك به دليل نداشتن وكس (مواد پارافيني) نقاط ريزش بسيار پاييني دارند و به همين دليل در فرمولاسيون روغن‌هاي مخصوص سيستمهاي تبريد از آنها استفاده مي‌شود.لازم به ذكر است روغن‌هاي پايه گروه III كه به روش هايدركراكينگ شديد و يا هايدروايزومريزاسيون توليد مي‌گردند خواصي بسيار نزديك به روغن‌هاي سينتتيك گروه IV دارند و توليدكنندگان روانكارها مي‌توانند بر روي محصولات توليد شده با اين روغن‌هاي پايه از كلمه ”سينتتيك” استفاده نمايند.
كليه روغن‌هاي پايه كه در حال حاضر در ايران توليد ميشوند به روش استخراج با حلال پالايش مي‌شوند و روغن‌هاي پايه حاصله، جزء گروه I طبقه‌بندي API قرار مي‌گيرند. هنوز هيچ واحدي جهت توليد روغن هاي پايه گروه II و بالاتر در ايران راه اندازي نشده است و توليدكنندگان روانكارها، نياز خود به اين روغن هاي پايه را از طريق واردات تامين مي نمايند. 
فرآيندهاي توليد روغن هاي پايه
امروزه فرآيندهاي متعددي براي ساخت و بهبود كيفيت روغن‌هاي پايه مورد استفاده قرار مي‌گيرد كه ذيلا توضيح مختصري در باره مهمترين اين روش‌ها ذكر مي گردد.
1 – استخراج با حلال :
در اين روش با استفاده از حلالهايي مانند فنل، فورفورال و يا NMP (N-Methyl-2- Pyrrolidone) اقدام به جداسازي تركيبات آروماتيكي موجود در روغن مي‌نمايند. اين عمليات موجب افزايش پايداري روغن در مقابل اكسيداسيون، بهبود رنگ و ظاهر روغن، افزايش شاخص گرانروي و افزايش سازگاري روغن با لاستيك‌ها مي‌گردد. در مرحله بعدي پالايش، جهت جداسازي مواد پارافينيك خطي درشت ملكول كه به آنها پارافين وكس نيز گفته مي‌شود برش روغني را با مخلوطي از حلالهايي مانند تولوئن و MEK يا MIBK مجاور نموده و با سرد كردن مخلوط و استفاده از فيلتر، درصد بالايي از تركيبات پارافينك خطي درشت ملكول را جدا مي‌نمايند. اين عمل موجب بهبود خواص در سرماي روغن مي‌‌گردد.
روش‌هاي جديدتري نيز جهت بهبود خواص در سرماي روغن‌هاي پايه و حذف تركيبات پارافينيك خطي درشت ملكول وجود دارد كه مي‌توان به روش واكس‎زدايي كاتاليتيك اشاره نمود كه يك فرآيند كاتاليزاسيون شيميايي براي تبديل مواد واكسي به ايزوپارافين‌ها مي‌باشد. اين روش منجر به افزايش تركيبات با نقطه ريزش پايين‎تر (جاري بودن بهتر در دماي پايين) و محصولي با شاخص گرانروي بالاتر و به‎طور كلي محصولي با ويژگي‌هاي بهتر مي‌شود.‎
2 – تصفيه با هيدروژن :
اساس اين روش بر مبناي هيدروژناسيون برش روغني در مجاورت كاتاليزور و فشار و دماي بالا مي‌باشد. بسته به نوع فرآيند بكار گرفته شده، كيفيت محصول بدست آمده متفاوت مي‌باشد. با توجه به شرايط عملياتي، روش هيدروژناسيون رامي‌توان به سه فرآيند مجزا تقسيم كرد: 
• Hydrofinishing يا تصفيه با هيدروژن كه فرآيند ملايمي است كه موجب حذف مقدار كمي از تركيبات گوگردي و نيتروژن موجود در برش روغني و بهبود ظاهر، رنگ، بو و پايداريUV روغن و تا حدي بهبود خواص پايداري در مقابل اكسيداسيون و حرارتي روغن و همچنين بهبود در خواص جدا پذيري از آب (Demulsibility) و آزاد سازي هوا (Air Release) در رغن پايه مي‌گردد. در تعداد محدودي از پالايشگاه‌هاي ايران و منجمله پالايشگاه شركت نفت بهران از اين فرآيند به عنوان مرحله نهايي پالايش روغن‌هاي پايه استفاده مي‌گردد.
• Hydrocracking يا شكست ملكولي با هيدروژن كه در اين فرآيند با اعمال فشار و دماي بسيار بالاتر نسبت به روش Hydrofinishing ضمن حذف تركيبات ناخواسته حاوي گوگرد، نيتروژن و اكسيژن، موجب اشباع پيوندهاي دوگانه و تجديد ساختار بعضي ملكول‌هاي هيدروكربني موجود در برش روغني مي‌گردد.
• Hydroisomerization يا ايزومريزاسيون با هيدروژن كه در اين فرآيند، ملكول‌هاي درشت ملكول خوراك اوليه كه معمولا پارافين وكس مي‌باشند تحت فشار و دماي بسيار بالا شكسته شده و به ملكول‌هاي سبك دلخواه تبديل مي‌گردند.

به اين نكته بايد توجه شود كه مراحل و روند انجام فرآيندهاي Hydrocracking و Hydroisomerization در شركتهاي مختلف دارنده اين تكنولوژي تا حدي با هم متفاوت است. ضمنا در اين فرآيندهاي نوين نيز پس از ايجاد تغييرات در ساختار شيميايي برش روغني در مراحلي از پالايش همچنان از روش‌هاي استخراج با حلال جهت حذف مواد ناخواسته استفاده مي‌گردد.
 
 توليد برش روغني (Lube Cut) از نفت خام
 تعداد اتم‌هاي كربن موجود در يك هيدروكربن بسيار با اهميت است و تغيير در تعداد اتم‌هاي كربن موجب تغييرات شديد در خواص هيدروكربن و در نتيجه كاربرد آن مي‌شود. به همين دليل است كه از پالايش نفت خام كه حاوي هيدروكربن‌هايي متفاوت از يك كربنه تا بيش از صد كربنه است، فرآورده‌هايي با ظاهر، خواص و
كاربرد كاملا متفاوت بدست مي‌آيد. تركيبات گازي كه پس از مايع كردن تحت فشار (LPG) در كپسول‌هايي پر شده و در شهرها و روستاهاي فاقد گاز شهري بعنوان سوخت مورد استفاده قرار مي‌گيرند و مايعات كاملا فرار مانند بنزين و تركيبات كاملا ويسكوز و نيمه جامد مانند قير، همگي فرآورده‌هاي حاصل از تقطير نفت خام هستند. با انجام فرآيند پالايش علاوه بر جداسازي تركيبات غيرهيدروكربني، تركيبات هيدروكربني نيز با توجه به نقطه جوششان كه ناشي از تعداد اتم‌هاي كربن موجود در ملكول آنهاست از هم جدا مي‌شوند. به طور معمول با انجام پالايش بر روي نفت خام، تنها چند درصد مواد هيدروكربني با تعداد اتم‌هاي بين 20 تا 50 بدست مي‌آيد كه مناسب براي استفاده به عنوان روانكار هستند. اين برش مناسب جهت مصارف روانكاري اصطلاحاٌ برش روغني يا Lube Cut ناميده مي شود. 
بقيه مواد حاصل از پالايش نفت خام را عمدتا مواد سبكتر تسكيل مي‌دهند كه براي مصارف سوختي مناسب هستند. هيدروكربن‌هاي با كمتر از 15 اتم كربن بدليل ويسكوزيته پايين، نقطه اشتعال پايين و فراريت زياد براي استفاده به عنوان روانكار مناسب نيستند.
ضمنا بايد توجه داشت همه نفت‌هاي خام براي توليد روغن پايه مناسب نيستند. در انتخاب يك نفت خام جهت توليد روغن پايه بايد عوامل متعددي نظير تركيب شيميايي نفت خام، هزينه پالايش، درصد برش روغني موجود در نفت خام، نياز بازار و بسياري عوامل ديگر مد نظر قرار گيرد. به همين دليل، درصد روغن پايه پالايش شده از نفت‌هاي خام نقاط مختلف جهان متفاوت است و از 5 تا حدود 20 درصد در منابع مختلف ذكر شده است.
همه انواع هيدروكربن‌هاي موجود در يك برش روغني مطلوب نبوده و بايد تا حد ممكن جدا شده و يا به انواع مفيدتري تبديل شوند. دسته اول تركيبات آروماتيك هستند كه به دلايل زير براي مصارف روانكاري مناسب نيستند :
• پايداري اكسيداسيون پايين كه موجب تغيير رنگ روغن و ايجاد تركيبات صمغي و چسبنده و ايجاد مواد ته‎نشين‎ (Deposits)، در اثر كاركرد روغن در دماهاي بالا مي‌گردد.
• داشتن شاخص گرانروي پايين( Viscosity Index يا VI ) كه اين شاخص به ثبات گرانروي در مقابل دما اشاره مي‌كند. روغن‌هاي داراي شاخص گرانروي بالا، حساسيت كمتري نسبت به تغييرات دما دارند و در دماهاي بالاتر كمتر افت ويسكوزيته داشته و خاصيت روانكاري خود را از دست مي‌دهند.
• امكان تاثير نامطلوب بر روي لاستيك‌ها و آببندها 
دسته دوم تركيبات پارافينيك خطي درشت ملكول هستند كه علي‌رغم داشتن شاخص گرانروي بسيار بالا، خواص در سرماي مناسبي ندارند و وجود آنها باعث از بين رفتن و يا كم شدن جريان و حركت روغن در اثر سرما مي‌گردد. در فرآيندهاي قديمي جداسازي هر دو دسته اين تركيبات يعني آروماتيك‌ها و پارافين‌هاي خطي با استفاده از حلال صورت مي‌گيرد اما در فرآيندهاي جديد معمولا بر تغيير و تبديل تركيبات نامناسب به مناسب تاكيد مي‌گردد. در يكي از مقالات موجود در اين بخش از سايت ميتوانيد با فرآيندهاي توليد روغن پايه از برش روغني آشنا شويد.
 

انواع روغنها:

در حال حاضر روغنهای موتور خودروها به ۳ نوع کلی تقسیم می شوند  :

• مینرال ( ارگانیک ) 
• سنتتیک 
• نیمه سنتتیک (Premium )

الف - مینرال : 
روغنی است که بر پایه نفت خام ساخته می شود و همان روغنی است که سالهاست در خودروها بکار برده می شود و همه ما با آن آشنایی داریم .
ب - سنتتیک : 
روغنی است که از ترکیبات شیمیایی یا پولیمراسیون هیدروکربنها (Olefins ) تولید می شود و نه با تصفیه نفت خام ، این نوع روغن ، اولین بار برای موتورهای جت بکار گرفته شد که بدلیل مزایایی که این نوع روغن نسبت به نوع مینرال داراست در سالیان اخیر مصرف آن در خودروها نیز فزونی یافته است . روغنهای سنتتیک انواع مختلف با مواد تشکیل دهنده متفاوتی دارند که این امر آنها را از لحاظ کیفیت و نوع مصرف نیز با یکدیگر متمایز می سازد ، از بین صدها نوع روغن سنتتیک با فرمولاسیون های مختلف که هر یک محاسن و معایبی را نیز دارا هستند ، نوعی که بر پایه Polyalphaolefins یا به اختصار ( PAO ) ساخته می شود و مقادیر کمی هم Ester در خود دارد ، دارای کارآیی و مقبولیت بیشتری است .

 

 از مزیت های اکثر روغن های سنتتیک می توان موارد زیر را ذکر کرد : 

• ۱- کاهش مصرف روغن بدلیل عمر بیشتر روغن 
• ۲- غیر خورنده و غیر سمی بودن 
• ۳- تبخیر شوندگی پایین 
• ۴- دمای سوختن بالا 
• ۵- مقاومت در برابر اکسیداسیون بالا 
• ۶- دارا بودن شاخص ویسکوزیته بالا به صورت طبیعی ( عکس العمل سریع در مقابل تغییرات دما ) 
• ۷- کاهش مصرف سوخت تا ۲/۴ درصد 
• ۸- نقطه روان شدن پایین 
• ۹- قابلیت استفاده از روغنهای با گستره ویسکوزیته زیاد بدون نگرانی از شکست پلیمرها ( در ادامه توضیح داده خواهد شد ) عیب این نوع روغنها نیز ، قیمت بالای آنها و عدم تطابق کامل با موتورهای با تکنولوژی قدیمی است .

ج - نیمه سنتتیک : 
مخلوطی است از روغن سنتتیک و مینرال ( ارگانیک ) ، این نوع روغن کیفیت روغنهای سنتتیک را ندارد اما در شرایط سخت ؛ نظیر دماهای بالا و یا بار زیاد عملکرد بهتری نسبت به نوع مینرال داراست و بیشتر برای وانتها و SUV ها مصرف می شود و قیمت آن نیز کمی بیشتر از مینرالهاست .محصولاتی همچون اولترا دیزل شرکت نفت سپاهان از نوع نیمه سنتزی با مجموعه ای از ادتیوهای با تکنولوژی بالا و روغن پایه سنتزی می باشند. 
برای آگاهی از اینکه کدامیک از روغنهای فوق برای خودروی شما مناسب است ، بهترین منبع و مأخذ دفترچه راهنمای خودرو یا برچسبهای داخل محفظه موتور می باشد ( در صورتیکه نوع روغن مشخص نشده ، معنای آن استفاده از همان نوع قدیمی مینرال است ) . استفاده از روغن مینرال یا نیمه سنتتیک برای موتوری که تنها استفاده از روغن سنتتیک در آن توصیه شده ، می تواند برای موتور خطر آفرین باشد ، اما در مقابل استفاده از روغنهای سنتتیک یا نیمه سنتتیک برای موتورهایی که برای استفاده  از نوع مینرال طراحی شده اند ( موتورهای قدیمی ) با تمهیدات خاصی ، از نظر تولید کنندگان روغنهای سنتتیک بلا مانع است . اما بسیاری از متخصصین بدلایل زیر این کار را نیز اشتباه و مضر می دانند :

1. هر یک از انواع مختلف روغنهای سنتتیک با توجه به فرمول شیمیایی ، قابلیت تطابق با برخی انواع لاستیکها و الاستومرها را نداشته و در نتیجه اگر از روغن سنتتیکی با فرمول خاصی برای موتوری با واشرها و درزبندهایی که با آن فرمول روغن سازگار نباشد ، استفاده شود باعث نشتی روغن و مسائلی از این قبیل خواهد شد (روغنهای مینرال باعث تورم واشرها و جلوگیری از نشتی آنها می شوند ، اما روغنهای سنتتیک در مورد برخی انواع واشرها دارای این خاصیت نیستند و حتی برخی از آنها ، باعث خورده شدن برخی انواع واشرها ، می شوند ) در این راستا حتی استفاده از روغن سنتتیک با مواد تشکیل دهنده ای متفاوت از آنچه در دفترچه راهنمای خودرو درج شده ، برای خودروهایی که با این نوع روغن کار می کنند نیز می تواند خطر ساز باشد ، چه رسد به استفاده از این نوع روغنها در موتورهایی که بر پایه استفاده از روغن مینرال طراحی شده اند ، بعنوان مثال روغن سنتتیک بر پایه Polyglycol با پلی استرها ، پلی کربنیکها ، ABS ، پلی ونیل کلرینها ،Polyphenylene Oxide ( همگی پلاستیک هستند ) و Buna S ، بوتیل ، Neoprene و لاستیک طبیعی ( همگی الاستومر هستند ) سازگاری خوبی ندارد و یا روغن سنتتیک بر پایه PAO نیز که اکثر روغنهای سنتتیک موجود در بازار بر این پایه هستند ( بدلیل شباهت زیاد به خواص روغنهای مینرال ) با لاستیک طبیعی ، EPDM ، بوتیل و Buna. S که همگی الاستومر هستند ، سازگاری ضعیفی دارد ، لیست برخی از انواع روغنهای سنتتیک و قابلیت تطابقشان با انواع الاستومرها و لاستیکها ، همچنین حلالیت هرکدام در افزودنیها و لجن موتور به همراه خواص و عدد VI ( در ادامه بررسی خواهد شد )
2. روغنهای سنتتیک در مقایسه با روغنهای مینرال با لایه نازک تری بر روی قطعات موتور می نشیند ( به همین خاطر فاصله قطعات ثابت و متحرک موتور هایی که با روغن سنتتیک کار می کنند کمتر می باشد ) از اینرو استفاده از این نوع روغن برای موتورهایی که با تکنولوژی قدیمی مینرال طراحی شده اند ، باعث نشتی پیستون خواهد شد . البته این مورد از طرف سازندگان روغنهای سنتتیک با دلایل قابل قبولی رد می شود ، اما در عمل این مشکل ، درباره خودروهای قدیمی دیده شده. به هر روی در صورتی که سالهاست از روغن مینرال استفاده می کنید و خودرویتان دارای تکنولوژی قدیمی است ، از استفاده از این نوع روغنها بپرهیزید ، اما درصورتیکه دارای خودرویی با تکنولوژی نسبتا جدید هستید و از بی خطر بودن تعویض روغن از مینرال به سنتتیک یا نیمه سنتتیک اطمینان دارید ، از نوعی که برپایه PAO ساخته شده استفاده نموده و این موضوع را نیز از یاد نبرید که با تعویض روغن از مینرال به سنتتیک باعث می شوید رسوبات پخته شده روغنهای مینرال از روی قطعات موتور کنده شده و در موتور غوطه ور گشته و پس از مدتی موتور را از کار بیندازد ، به همین خاطر قبل از این تعویض باید موتور را یا به طور کامل رسوب زدایی نموده و یا اینکه از روغنهای فلاشینگ ( Flush Oil ) استفاده نمایید ( این نوع روغن فقط مخصوص تمیز کردن موتور می باشد ) به این ترتیب که روغن مینرال را بدون تعویض فیلتر تخلیه کرده و روغن فلاشینگ را جایگزین نموده و اجازه دهید موتور به مدت ۲۰ دقیقه درجا کار کند ، پس از آن میتوانید روغن فلاشینگ را تخلیه کرده ، فیلتر را تعویض نموده و روغن سنتتیک یا نیمه سنتتیک را جایگزین نمایید .

چند نکته : 

• روغنهای نیمه سنتتیک ، همانگونه که ذکر شد مخلوطی هستند از روغن مینرال و سنتتیک و می توانند همان مشکلات روغن سنتتیک را برای موتورهای ساخته شده برای روغنهای مینرال پدید آورند .
• در خودروهایی که استفاده از روغن سنتتیک در آنها توصیه شده ، حتما از نوع مشخص شده استفاده نمایید و درصورتیکه به جهت قرارداد شرکت تولید کننده با شرکت نفتی خاصی ، تنها نام روغن مربوطه در دفترچه راهنما ذکر شده و از توضیح بیشتر در مورد آن خودداری شده ، و بر روی ظرف آن روغن هم توضیحی درباره نوع مواد تشکیل دهنده ، داده نشده ، تنها از همان نوع روغن استفاده نمایید .
• در صورتی که به تعویض نوع روغن از مینرال به سنتتیک در خودروی خود اصرار دارید ، نوعی که اکثر روغنهای سنتتیک موجود در بازار را شامل می شود ، یعنی PAO را ، انتخاب نمایید ، چرا که بیش از دیگر انواع روغنهای سنتتیک به نوع مینرال شبیه است.

 اگر قصد تعویض روغن خودرویتان را دارید، فروشنده یا همکار او می‌پرسد چه روغنی بریزم؟ و برای شما که نمی‌دانید چه بگویید انواع و اقسام روغن را با قیمت‌های مختلف و فهرست‌وار برمی‌شمارد تا سردرگم و بلاتکلیف اسمی را ذکر کنید و مبلغی هم بدهید و بروید! خوب است قبل از اینها نکات ذیل را بدانید.

ابتدا به دفترچه راهنمای خودرو مراجعه کنید. در جایی از آن نوع روغن توصیه شده از سوی کارخانه ذکر شده.

همواره طبق توصیه کارخانه سازنده عمل کنید. روغن‌های مورد استفاده برای خودروها از نظر کلی سه نوع است:

۱ ـ مینرال یا معدنی که همان روغن معمولی است

۲ـ نیمه سنتیک که از مخلوط روغن مینرال معمولی با سنتیک به دست می‌آید و کارکردی بهتر از قبلی اما متوسط دارد

۳ـ سنتیک که به منظور تحمل حرارت و فشار بالا، عمر بیشتر، کارکرد بهتر و… با مواد شیمیایی و پولیمری خاصی طی تولید همراه شده است.

روغن موتور خوب باید ویژگی‌های کاهش اصطکاک، روان‌کردن حرکات، انتقال حرارت، جلوگیری از خوردگی و ساییدگی، پیشگیری از لجنی شدن روغن، پاکسازی مسیر از ذرات معلق، آب‌بندی مناسب، کاهش ضربه‌های ناشی از برخورد قطعات، نبود کف‌آلودگی و… مانند اینها را داشته باشد تا عمر خودرو، موتور و قطعات آن افزایش یابد. روغن‌های سنتیک معمولا بخش زیادی از این ویژگی‌ها را مهیا می‌کنند.

در صورتی که دفترچه راهنمای خودرو هیچ اشاره‌ای به استفاده از نوع خاصی روغن نکرده باشد خودرو نیز جزو مدل‌های قدیمی است، استفاده از روغن معمولی مینرال صرف‌نظر از نام تجاری آن انتخابی خوب به نظر می‌رسد.

هنگام خرید روغن به ویسکوزیته یا گرانروی آن توجه کنید. ویسکوزیته میزان مقاومت روغن در برابر جاری شدن یا حدوداً همان سفتی و شلی در تعریف عامه است.

ویسکوزیته با درجه‌بندی SAE روی قوطی روغن مشخص می‌شود؛ مثل SAE5 یا SAE40 که هر چه عدد یاد شده در آن بیشتر باشد، سفت و غلیظ‌تر است و هر چه کمتر، غلظت کمتری دارد.

اگر یک حرف W در جلوی عدد باشد نیز مخفف winter و به معنای استفاده فقط در زمستان یا هوای بسیار سرد است. سازندگان روغن، نوعی روغن هم عرضه می‌کنند که به نام اتوماتیک معروف شده.

اگر جلوی W یک عدد دیگر دیدید بدانید آن روغن اتوماتیک و برای استفاده هم در هوای سرد و هم گرم است. مثل SAE10w-40 که یعنی در هوای سرد غلظت آن ده و در هوای گرم ۴۰ است.